Podam przykłady jakie mi teraz latają w głowie: - walkman, kupiłem sobie a on też. Palmtom, kupiłem sobie a on też. Zacząłem robić stronę www, a on też. Powiedziałem mu że się zmieniłem, że nie oceniam już nikogo z góry, mam szacunek do innych, a on mi powiedział że on też, zacząłem programować w c, a on też, zacząłem pisać pamiętnik a on też. Zacząłem chodzić na samotne spacery, a on też. Powiedziałem mu że nie traktuje żadnej znajomości z dziewczyną jak okazji na "chodzenie" z nią, on po tygodniu powiedział mi że też. Powiedziałem mu że jestem ateistą, że nie wierzę w Boga, a on mi powiedział że po bierzmowaniu też przechodzi na ateizm. Mógłbym tak wymieniać jeszcze parę linijek. Ale dla mnie to jest bez sensu. Wkurzenie - to co czuję po 20 sekundach rozmowy z nim. Nieważne o czym rozmawiamy, czy o wydarzeniu dnia czy o dziewczynie... zawsze czuję złość. Te jego pierdolenie że on staje się dorosłym, wie jak to jest być dorosłym a zarabia pieniądze wyciągając od babci, a później oczywiśćie leje na nią, wszystko co ona do niego mówi wkurza go. Zawsze odpowiada jej krzycząc

O ateizmie słów kilka .